Dag 1, vrijdag 17 mei (133 mijl afgelegd, nog 805 nm te gaan)
Zoals gezegd
hebben we de eerste dag van 0820 ’s morgens tot 0030 ’s avonds op de motor
gevaren en het zeil op gehad. We hadden nog een noodoproep op onze lage
marifoon, die dus niet van ver kon komen. We hebben de US Coast Guard ingeseind,
omdat de noodoproep in het Spaans was en we het niet konden verstaan en er geen
positie was doorgegeven. De USCG heeft nog gevraagd naar de hoogte van onze
antenne en zou ons terugroepen als we konden helpen, we hebben geen oproep meer
ontvangen, dus hopen dat alles goed is gegaan. Aan de westkant van Puerto Rico
voeren we heerlijk uit de swell en konden dus rustig onze pasta met
bolognaisesaus opeten.
Dag 2, zaterdag
18 mei (130 mijl afgelegd, nog 683 nm te gaan)
Een relatief
rustige dag met goede voortgang helaas zijn Jule, Mette en Jasmin zeeziek
Dag 3, zondag
19 mei (121 mijl afgelegd, nog 552 nm te gaan)
Begin is nog
steeds relatief rustig, alleen ‘s middags wordt het wat onrustiger. Jasmin en
Mette nog steeds zeeziek, Jule is weer gewend.
Dag 4, maandag
20 mei (114 mijl afgelegd, nog 448 nm te gaan)
Lelijke dag,
vaart is uit de boot en de golven klotsen van alle kanten. Met een gestuurde
koers van 30 gaan we over de grond 340, zo komen we er niet. Jasmin nog steeds
zeeziek, Mette gaat beter.
Dag 5 dinsdag
21 mei (115 mijl afgelegd, nog 333 nm te gaan)
Niet veel
beter dan gisteren, aan het eind van de middag komt de boot iets tot rust, we
weten tenminste de goede koers weer te houden, erg hard gaat het nog niet.
Dag 6 woensdag
22 mei (134 mijl afgelegd, nog 199 nm te gaan)
In ieder
geval een rustige nacht, golfhoogte gaat snel naar beneden, nog geen windstilte
waar we op hopen om even lekker te douchen en pannenkoeken te bakken. ‘s
Morgens valt de wind dan toch weg, alle zeilen gaan weer helemaal uit en we
halen nog net een gangetje van ongeveer 4,5 knoop. Even lekker douchen en brood
en bananen”cak” bakken. Plotseling nemen de golven en de wind iets toe, de Mero
heeft er zin in, binnen een mum van tijd gaan we met rond de 7 knopen over het
water. Zou het komen dat ze gehoord heeft dat ik de bemanning verteld heb dat
we waarschijnlijk zaterdag pas aankomen? Kortom, boot ruikt naar bananencak,
brooddeeg staat klaar, Mero vliegt met uitschieters tot 8 knopen over de
golven, Bermuda here we come!
Dag 7
donderdag 23 mei (152 mijl afgelegd, nog 47 te gaan!!)
Na een
rustige nacht, waarin we zowaar een andere boot hebben gezien, die keurig voor
ons uitweek, gaat het overdag weer harder waaien, met een rif in het grootzeil
en in de genua blijven we ruim boven de 6 knopen lopen, snelheden van boven de
7,5 knopen zijn geen uitzondering! Zouden we toch vrijdag voor donker binnen
zijn. De Mare Liberum belt nog op, op dat moment moeten zij nog 235 mijl en
hebben de motor bijgezet, wij nog 175 mijl zonder motor, we komen dus bijna
gelijk aan, dat word vast gezellig! We hebben het dan toch gehaald, 150
nautische mijlen in een etmaal!!!!!! De eerste keer deze reis. We
hebben nog geen land in zicht, maar we ruiken het bijna.
Dag 8
vrijdag 24 mei (47 mijl afgelegd, nog 0 te gaan)
Na een
relatief rustige nacht blijkt dat we echt goed opgeschoten hebben. ‘s Middags
zien we eindelijk land! We hebben even contact met de radio Bermuda en geven
alvast al onze gegevens door. Zij verwachten ons rond 17 uur locale tijd bij de
ingang “The spit”. Dit klopt precies! Wij gaan door naar customs en
immigration, zien wat Nederlandse boten welke ons helpen aanleggen en foto’s
nemen van onze aankomst. Het inklaren is zo gebeurd en iedereen is hier
ontzettend vriendelijk en behulpzaam. We varen 100 meter de baai in en laten
ons anker zakken om hier dan op de Mare Liberum te wachten. Zij komen ’s nachts
aan en als wij de volgende ochtend om 8 uur uit het raam kijken, zijn zij net
ingeklaard en aan het ankeren. Dus gezellig de ochtend samen vertreuseld,
koffie gedronken, bij gekletst. ’s Middags zijn wij nog aan de kant even wat
door het dorp gelopen. Het is hier erg leuk. Het lijkt wel Engeland, maar dan
tropisch Engeland. Toevallig vallen wij met onze neus in de VVV-demonstratie
voor de toeristen en Coen en Bas worden ingespannen om even te helpen een
mevrouw in het water te laten zakken. In de 18de eeuw was dit de
manier om kleine dingen zoals dronken zijn in het openbaar of roddelen te
straffen. Dit was pret voor de kinderen. Daarna wat boodschappen en terug naar
de boot – borrelen! De borrel liep uit tot in de late avond en aansluitend
gingen we meteen naar bed. Iedereen was nog behoorlijk moe van de reis. In de
vroege ochtend van Zondag loopt de AnnaLena met Romy en Gerard binnen. Wij
hebben hun de laatste keer heel even op de Atlantische Ozean tijdens de
oversteek naar Tobago gezien. Het wordt hier dus steeds gezelliger. Zij moeten
even wat bijslapen en ’s avonds zouden wij dan samen wat eten. Wij moesten ook
maar meteen school weer oppakken. Wij moeten voor ons vertrek richting de Azoren
de Cito-Toetsen afnemen en de resultaten opsturen. Dit wordt even hard werken
deze week! Gelukkig hebben de Mare Liberum en ook de 2 Duitse boten welke hier
met kinderen zijn precies hetzelfde en zo zijn de ochtenden gevuld met school.
Na school
gaan wij met de Mare Liberum, de Mango en de Naval naar het strand een beetje
picniken. Dit zijn zomaar 9 kinderen bij elkaar. Ook weer leuk wat nieuwe
verhalen te horen want deze twee boten waren 3 en 6 jaar (!) op pad en zijn nu
op de terugreis naar Duitsland. ’s Avonds BBQ’en wij met de Mare Liberum en de
AnnaLena op de Mero. Spontaan maken wij nog kennis met de bemanning van de
Bella uit Köln. Zij sluiten aan en het wordt een gezellige , late avond. Blijkt
het ook nog dat zij een vriendin van Jasmin kennen. Klein wereldje weer. De
volgende ochtend wordt een zware dag voor de juffrouw. Maar met behulp van een
paracetamol en wat cola slaagt zij in de late ochtend toch nog in les geven……
In de middag ruimen we onze voorraadskisten op, maken lijsten met wat wij nog hebben
of moeten hebben, de mannen controleren de masten van de drie boten en het lukt
ook nog even koffie te drinken en kennis te maken met Freek en Willeke van de Indira.
Mette en Mats maken, met super resultaten, hun CITO’s af en we bezoeken nog
Hamilton, gaan met de bus naar de Zoo en het Aquarium, en varen met de ferry
naar Dockyard en gaan met de bus terug, we hebben dus het gehele eiland van
verschillende kanten en met verschillende bussen goed kunnen zien. Onze
conclusie is duidelijk, zonde als je dit overslaat! De mensen zijn hier
bijzonder vriendelijk en behulpzaam, er hangt een erg gemoedelijke sfeer,
kortom een aanrader. Inmiddels is het zaterdagmorgen en volgens de
weerberichten kunnen we morgenochtend om 10.00 uur l;okale tijd wegvaren. Vanmiddag
nog even water tanken en nog 30 liter diesel opvullen en dan richting Azoren.
Geschatte vaartijd, ongeveer 2 weken.
Even boodschappen doen voor een overtocht van 1 week |
Dolfijnen bij de zuidwestkust van Puerto Rico |
Een dikke regenbui, dus snel douchen |
De goede oude tijd, toen vrouwen nog werden gestraft voor roddel en achterklap :) |
Bridge house in UNESCO werelderfgoed St. George |
Prachtige huizen, waar de daken water opvangen, de enige vorm van zoetwater |
Mare Liberum en Mero op pad |
Bas van de Mare Liberum, kijkt nog even de mast na |
Een Kathedraal in Hamilon |
Hallo, blij te lezen dat jullie goed zijn aangekomen, wij wensen jullie een goede oversteek naar de Azoren.
BeantwoordenVerwijderenSY. Regina.
Johan en Ineke.
Hoi Coen, Jasmien en crew,
BeantwoordenVerwijderenOnderstaand een mail aan vele Vertrekkers. Dat staat los van onze contacten. Wij hopen jullie wat eerder weer te zien. Maar een reunie leek ons leuk om nog wat langer in de reissfeer te bljven. Nog veel plezier met de laatste etappe. Tot gauw.
Beste (Ex) Vertrekker,
We zijn/komen dit jaar weer terug in Nederland. Thuis zijn is heel tweeslachtig. We zijn blij onze dierbaren weer om ons heen te hebben maar wat missen we de warmte, de vrijheid, de zee en nog zo ontelbaar veel mooie dingen van onze reis.
Om zo’n reis wat prettiger af te ronden leek het ons leuk om de Ex Vertrekkers nog eens bij elkaar te krijgen. Een soort reunie in oktober of november, ergens in het midden van het land. Dan kunnen we onze reis nog eens herbeleven en oude contacten weer opfrissen.
Als programma idee( naar keuze bij te wonen );
’s Morgens - Bijpraten bij de koffie
’s Middag - Lezing van een inspirerende zeiler o.i.d.
’s Avonds – Napraten bij diner en/of borrel
Als dit je wat lijkt stuur dan z.s.m., onverplicht, je e-mail-adres naar shishco@live.nl
omdat de weblogs e.d. in de komende tijd van internet zullen verdwijnen en we jullie dan niet meer terug zullen kunnen vinden.
We houden je op de hoogte van de vorderingen en hopen op een grote opkomst.
S T U U R J E M A I L A D R E S naar shishco@live.nl
Zeilgroet
Frans van Janny
SHISHCO
06-51-501059